Goed geslapen, maar wel gedroomd. Ik was in India. Nou daar ga ik echt niet naartoe, veel te druk.
Precies om 7 uur staan we op en dan is het retekoud, dus de dikke trui aan. Onder de deken was het nog maar net te doen. Het is windstil en onbewolkt, maar het zal nog even duren voordat de zon over de heuvel bij ons is. Dat gaan we niet meemaken, want we gaan snel rijden, want om 8 uur moeten we de camping in Bryce NP bespreken. Dat kon pas 14 dagen van tevoren. Dat lukt hier vast niet met het krakkemikkige bereik, dus Jan had thuis al een benzinepomp opgezocht waar hij dacht dat het wel zou kunnen en die is een half uur rijden. Doorwerken, inpakken en wegwezen dus. De rest doen wel later wel.
Voor we de camping afrijden gaan we nog even langs de wc en de vuilnisbak. Daar raak ik in gesprek met een mevrouw met een hond. Een hele vrolijke, lieve hond. Het blijkt haar hulphond. Zij geeft aan wanneer de mevrouw een toeval gaat krijgen, zodat ze kan gaan zitten of liggen en het dus veiliger is. De hond is trouwens een pit bull π. Ze vertelt dat ze uit Arkansas komen en bijna heel Route 66 rijden. Ze zijn op de terugweg. Ze zijn bijna een week bij de Grand Canyon geweest en hadden geen enkel wild gezien. Dat viel tegen zei ze, want als ze thuis de achterdeur open doen, staan de beren in de tuin bij wijze van spreken. Of echt, dat weet ik niet. Bij het afscheid zei ze: "God bless you."
Wij hebben iets meer geluk. Als we nog maar net over de 177 rijden, staat er links een flinke kudde elk. Hier stilstaan is niet ideaal, dus veel tijd voor foto's heb ik niet, maar beter iets dan niets. In the pocket!
Inmiddels is het al 10 voor 8 en we willen bijtijds de camping in Bryce bespreken, want hoe later we zijn, hoe minder kans natuurlijk. Maar daarvoor hebben we verbinding nodig. Af en toe proberen we wat onderweg, maar helaas. De benzinepomp die Jan thuis opgezocht had is niet te vinden. En weer rijden we langs een mobiel netwerkmast en weer hebben we geen bereik. Maar verderop is een Mac en daar is altijd internet, dus hop, daarnaartoe. En inderdaad, het werkt en mooier nog, het lukt. De 1e 2 voorkeursplekken waren al bezet, maar de 3e, site 229, kan nog wel voor 2 nachten.
We tanken er ook maar meteen, want het lijkt niet duur met $3,94. Hoe fout was dat gedacht, want later, en de rest van de middag is het 40 of 50 cent goedkoper π.
Behalve de reservering vandaag hebben we geen plannen vandaag. Ik zie op de kaart Enchanted Mesa staan en daar zouden we via Route 66 naartoe kunnen. Ok, doen we.
Het eerste stuk Route 66 is niet veel aan. Wel staan er heel veel oude, verroeste auto's in het land. Een walhalla voor iemand die zou willen restaureren. Later wordt het wel mooi.
Enchanted Mesa ligt aan de 22. We volgen het bord Cubero, rechts dus, want de kaart zegt dat dat de goede richting op is. Verder gewoon rechtdoor en dan rechts de 22. Alleen is die nergens te vinden. We zijn opeens bij de kruising met de 279 en dan zijn we al te ver. We keren om en letten goed op of we iets zien. Helaas. Als we alweer bijna zijn waar we begonnen, keren we maar weer. Poging 3 dus en ook nu kunnen we het niet vinden. Het blijft een mysterieus gebied hier.
Dan maar een plan B bedenken. We moeten nog wel ergens ontbijt kopen en vanmiddag op de camping in Bernalillo zijn, verder ligt de dag open. Nog een blik op de kaart leert dat in de noordwesthoek van Albuquerque Petroglyphs NM ligt. Dan gaan we daar maar eens een kijkje nemen.
Aan de overkant van de I 40 loopt het verlengde van Route 66 en die heet hier de 6. Is wel een stuk om, maar leuker dan de snelweg. We komen langs een heel groot distributiecentrum van Amazon.
De inrit van de Walmart rijden we per ongeluk voorbij en dus moeten we eerst de snelweg over en aan de overkant ergens keren en weer terug dus. Maar de Walmart was wel een grappige stop. Behalve ontbijt en groente kopen we ook bier en omdat wij er nog zo jong uitzien, moet het ID gecontroleerd worden. Jan laat zijn rijbewijs zien en de medewerkster valt zowat in katzwijm. Een roze rijbewijs! π Dat wil ik ook. Waar komen jullie vandaan? Dan ga ik daar ook wonen, want ze hebben daar een roze rijbewijs ππ
We vinden Petroglyphs NM vistor center. We hebben Miss G. laten zoeken, maar hier blijkt echt alleen een visitor center en een shopje te zijn.
We krijgen een folder en er wordt gezegd dat er 3 units zijn waar petroglyphen te zien zijn. Wij kiezen voor Piedras Marcadas Canyon en dat blijkt 6,5 mijl verderop te liggen. Hier moeten ongeveer 400 tekeningen te zien zijn en de wandeling duurt een uur tot 1,5 uur. Mooi. Gaan we doen. Aleen rijden we te ver, thema van de dag π, en moeten bij Wendy's keren en dan blijkt het uiteindelijk in of liever tegen een woonwijk aan te liggen. De parkeerplaats is meteen achter de Valvoline Instant Oil Change. Er zijn 2 grote plekken en 1 is vrij, dus dat komt mooi uit.
Het is een soort kom met eromheen brokken lava, basalt in dit geval. Het zandpad dat vrijwel vlak is, loopt erlangs en er zijn 7 punten waar de tekeningen meer bij elkaar staan. We krijgen het gevoel dat een deel nep is, maar dan lezen we dat ze helemaal nog niet zo oud zijn. Van rond 1300 na Chr. π²Toen hadden wij al bijna boekdrukkunst en echte schilderingen en schilderijen. Dat maakt het dan toch weer interessant. Waarom was Europa zoveel verder in die tijd? De meeste tekeningen zijn gedateerd door wetenschappers en van veel weten ze de betekenis o.a. door wat natives verteld hebben. Van een deel is het niet bekend en een deel is wel bekend bij de natives, maar behoort tot hun geheime rituelen en dat willen ze niet delen.
| Dit doet toch niet direct aan een originele prehistorische tekening denken. Is ook pas van rond 1300 |
| Het mannetje van de 7 Up reclame van vroeger? |
Aan de ene kant dus basalt en ervoor en aan de andere kant zand met laag struikgewas. Het doet een beetje aan onze duinen denken. De duindoorn is hier dan sagebrush of zo.
Als we rond zijn, rijden we naar de camping en die is wel heel anders dan we de laatste dagen hadden. Ziet er netjes uit, maar ligt aan de snelweg. Niet pal eraan, zoals we ook wel gezien hebben, maar toch. Je hoort ook constant verkeer. Wij hebben plek 7 en dat is een pull through. Elke plek heeft een luxe afdakbouwsel in New Mexicaanse sfeer. Ziet er leuk uit.
| Aan de Rio Grande |
Voor de late lunch gaat een Kielbasa, Poolse worst, in de magnetron (van de bbq is lekkerder) en op brood en dan proberen we het internet. Dat wil nog niet meteen lekker lukken. Later wel wat beter. Ik zoek de informatie voor morgen op. Altijd handig als je weet waar je moet zijn. Dan gaan we douchen en dat valt tegen. Maximale douchetijd is 20 minuten, incl. aan- en uitkleden, want er is maar 1 douche. Die 20 minuten klinkt genereus, maar dat kan ik ook aanbieden, want het water is uiterst lauw, dus we zijn al snel klaar. Mijn fΓΆhn is weer in staking, maar terug in de camper wil hij wel weer.
Dan schrijf ik het verslag, Jan internet wat en leest en ik ga de foto's overzetten en proberen door te sturen. Omdat ik achter loop is het best even een klusje.
We eten de rare varkenstukken, dit keer in zijn geheel van de bbq. Het blijven afsnijsels, maar weggooien is ook zonde. Erbij sla en potatosalad. Dan nog afwassen π. Het loopt dan al tegen 8 uur. We lezen nog even en als we het koud krijgen, duiken we in bed met laptop en ijs. We herhalen de exercitie van gisteren: aflevering waar we aan begonnen waren af kijken en in slaap vallen bij een nieuwe π
Gereden: 249 km

