Goed geslapen, maar wel halverwege de nacht een extra deken erbij gepakt. We douchen vandaag eens in het sanitairblok en dat blijkt een heerlijke douche. Ik maak er een spadagje van, want de ruimte, die lekker warm is, staat helemaal vol stoom. Een stoomcabine dus 😄 En eindelijk mijn haar weer föhnen.
Bij het ontbijt bespreken we de dag. We willen niet teveel rijden vandaag, dus geen uitstapje naar Otter Creek. Dat zou iets van 100 mijl extra zijn of zo en de kans op wild later op de dag is toch al kleiner. Wel moeten we ergens boodschappen zien te doen. Het wordt al tellen voor hoeveel dagen we nog wat nodig hebben 😞. Als ik naar de vuilnisbak loop, staat er een koude wind. Het was vanochtend zo lekker, maar nu is het een stuk frisser en zijn er wat wolken. Zo wordt het erg verleidelijk om het boek uit te lezen, maar dat moet maar niet.
We gaan om 09.50 uur rijden. Het is maar een klein stukje vandaag. We hebben boodschappen gedaan in de buurtsuper in Escalante en ze hadden zowaar alles wat we nodig hadden, behalve onze favoriete jus d' O, dus daar hebben we een ander merk van. Bij de kassa stond een helder licht 😮 uit diep, donker Amerika. Waarschijnlijk nooit het dorp uit geweest.
De route is niet zo mooi als die van gisteren, maar ook niet verkeerd. We doen het op ons gemakkie. We stoppen een paar keer bij een viewpoint dat niet heel bijzonder is en we gaan even naar het Clear Sky Resort. Dit ziet er leuk uit. Een heleboel bolvormige huisjes met aan een kant glas, zodat je vanuit je bed naar de sterren kunt kijken. We lopen even het restaurant in. Dat ziet er inderdaad futuristisch uit.
Als we wegrijden is de radio onze bluetoothverbinding plotseling kwijt en die komt even later spontaan weer terug. Werk van aliens? 😂
Dan moeten we linksaf naar Kodachrome Basin SP. We komen door Holm, est. 2020. Een "straat" met vakantiewoningen, waarschijnlijk gesticht op de plek van een ghost town die Holm heette.
Kodachrome Basin State Park is een 906 hectare groot staatspark van de Amerikaanse staat Utah. Het bevindt zich zo'n 1.770 meter boven zeeniveau en 32 km ten zuidoosten van Bryce Canyon National Park.
In 1948 verkende de National Geographic Society de streek; de foto's verschenen in de editie van National Geographic van september 1949. De Society noemde het gebied Kodachrome Flat, naar het relatief nieuwe merk van Kodak-film dat ze gebruikt hadden. In 1962 erkende de staat Utah het gebied als staatspark, zij het onder de naam Chimney Rock State Park, uit vrees voor repercussies van Kodak. Een paar jaar later kreeg het park toch de naam Kodachrome Basin, met de toestemming van de filmproducent.
Naar mate we dichterbij het park komen, wordt het mooier en kleurrijker. De rotsen zijn rood en wit en er zijn smalle, hoge pilaren, soms zelfs in dubieus model 😳, zoals bij onze plek.
We checken in om 11.30 uur en lopen even door het kleine visitor center en gaan dan naar de prachtige plek 15 op Basin campground. Wat is het hier mooi en ruim opgezet. Ik word hier instant blij van. We hebben een pull through met heel veel privacy en dat hebben vrijwel alle plekken hier trouwens, tenminste hier achterop. Vooraan is het meer open en sta je dichterbij elkaar. Een picknicktafel en firepit en een enorme achtertuin. Je hoort of ziet hier verder niemand. Jammer dat het zo waait, dus of buiten zitten aangenaam is, is de vraag, maar we gaan het gewoon doen met een trui aan. Die wordt al snel verwisseld voor een dunne versie.
 |
| Onze achtertuin loopt vrijwel helemaal door tot aan de bergwand |
Eerst hebben we de parkbrochure bekeken en besloten dat we om een uur of 6 de Angel's Palace Trail gaan lopen als het weer het toelaat. 2,4 km zou in ongeveer een uur moeten kunnen en dan gaan we daarna eten. Het weer moet de komende dagen beter worden met minder wind en oplopende temperaturen tot 24⁰. Nu is het ongeveer 20, maar door de wind is het een stuk kouder vaak.
Het is een ontzettend luie middag. Van het "terras" naar binnen voor een boterham en weer naar buiten. Het wordt steeds mooier weer. De wind wordt minder koud en de wolken zijn op een gegeven moment helemaal weg. We gaan maar naar binnen, want de zon brandt aardig.
Lastig om te bedenken wat voor kleren we aandoen en meenemen op de wandeling, dus stoppen we vanalles in de rugzak + water en gaan we om kwart over 6 op pad. De trail begint aan het begin van de camping, voor ons links. Eerst een smal makkelijk pad en daarna een stukje even omhoog. Het staat aangegeven met paaltjes met pijltjes. Tenminste hier....
Het is wel een mooie omgeving en ik loop gewoon in t-shirt. Naar mate we hoger komen, wordt het ruiger en bovenop is een groot plateau waar je prachtig uitzicht hebt op het dal met aan de ene kant een stukje goblins, op de berg nog, dan een rood/witte berg met pilaar ervoor en recht voor scherpe smalle rotspartijen in het rood. Probleem hierboven is dat een groot deel van de paaltjes is omgewaaid. We hebben nog geprobeerd er een te repareren, maar dat is niet gelukt. Hierboven is het een loop en de rest is heen en weer.
 |
| Links onder platgewaaid paaltje |
Je kunt naar verschillende uitzichtpunten lopen als je geen hoogtevrees hebt, want dat gaat over smalle paadjes met aan 2 kanten afgrond.
We zoeken onze weg terug en dat is eigenlijk het moeilijkste van de route 😄. Een paar keer moet je over wat rotsen omhoog klimmen, dan wel afdalen, maar het is niet heel moeilijk. Dat vind ik meestal de leukste stukken.
 |
| Zo is de weg zoeken best lastig |
Weer beneden lopen we weer in het smalle groene stuk en ik verbeeld me de geur van sproeiende katten -bobcats hier dan- of markerende vossen te ruiken. We hebben echter geen enkel beest gezien, nog geen vogel.
Een uur na de start zijn we weer aan het begin van de trail en bij de camper hebben we 3,12 km gelopen. Dat is meer dan ik dacht. We worden goed 👍. We hebben niet het gevoel dat we gewerkt hebben, maar hebben toch een biertje verdiend. Dat hadden we nog niet gehad tenslotte. Het was een leuk loopje, maar al met al viel het eigenlijk wel een beetje tegen. We hadden er meer van verwacht. Dat het hier makkelijker gaat, komt natuurlijk ook doordat we wat lager zitten, ruim 1700 m t.o.v. ruim 2000 eerder.
We eten dus laat, maar het is cowboydinnerkliekjesdag. We zitten gezellig te kletsen en als na het eten de boiler opwarmt, duiken we toch weer in de boeken, wat we na de afwas ook weer doen. Geen serie vandaag.
Gereden: 74 km