Ik heb bedonderd geslapen. Ik was voor 4 uur wakker en heb daarna niet meer geslapen. Er zat weer, of nog steeds, zo'n grote nachtvlinder binnen, maar die hoor je alleen op momenten dat je hem niet wil horen of zien. Tegen 7 uur wordt Jan wakker en die is ook niet op zijn best. Hij hoest en proest nu al eeuwen en is er klaar mee. Na de koffie trekt het gelukkig een beetje bij.
Het is binnen nog best een zootje met losliggende dingen die normaal in laatjes en kastjes liggen, maar opgezocht waren met het idee: we moeten niks vergeten, maar nu moeten we het vandaag toch nog even ergens kwijt.
In Valley of Fire zal het niet direct koeler zijn en we moeten inpakken en schoonmaken. Op zich geen ramp, maar ik zou graag daar de Seven Wonders Trail lopen, maar of dat er nog van komt is twijfelachtig. We beginnen opeens te twijfelen of daar wel een dumpstation is. Anders hebben we een probleem. We moeten ook nog ergens propaan tanken voordat we de camper inleveren.
We verlaten met enige weemoed de fijne plek en rijden, net het park uit, naar de Cinder Cone Trail. Die is niet te lang en dan toen we toch nog wat. Het is later dan we gehoopt hadden en om kwart voor 9 beginnen we te lopen. Het begin is mooi, tussen de gitzwarte lavabrokken. Deze lava is die met de luchtbellen, basaltlava.
De rest van het pad is niet geweldig. Eerst langs een hek met een bord: 'Dangerous Animals', geen idee wat dat zouden kunnen zijn, misschien een stier of zo. Verderop wordt het wat aardiger met mooie uitzichten. Het stijgt gestaag, maar het is niet moeilijk. Boven hebben we zicht op de Cinder Cone, oftewel de krater van de oude vulkaan. Er loopt een pad helemaal langs de rand, maar daar zien we de meerwaarde niet echt van in, dus gaan we terug.
Omdat het best steil is, vooral het eerste stuk, is het zaak voorzichtig te lopeon over de losliggende kleine steentjes. Goed een uur na de start zijn we weer bij de camper en vangen de reis aan naar de Valley of Fire. Daar zullen we vroeg aankomen omdat het in Nevada een uur vroeger is.
We rijden voornamelijk snelweg vandaag, maar als je dan toch snelweg moet rijden, dan maar het stuk tussen St. George en Mesquite, de Virgin River Gorge. Prachtig tussen de soms steil oprijzende rotswanden en slingerend door de gorge.
Als je eruit bent, is het een stuk minder interessant. Het is niet heel druk. We zien soms, vooral aan de andere kant, vrachtwagens met 2 aanhangers. Aan onze kant een paar keer vrachtwagens met hooi.
We komen deze keer Valley of Fire vanaf de andere kant binnen. Hier staat wel een echt toegangshuisje met ranger. Met onze reservering voor AtlAtl campground kunnen we zo doorrijden. De mevrouw verwijst ons naar het visitor center, 6 mijl verderop en voorbij de campings, om daar in te checken.
Het mooiste deel van het park ligt verderop, maar we zijn zeer verrast als we het visitor center zien. Spiksplinternieuw, groot en met een groot parkeerterrein met voor personenauto's parkeerplaatsen onder een afdak. We checken in en kijken even in de shop, maar alle leuke t-shirts zijn er alleen in heel grote maten. We gaan niet meer naar het informatieve deel. Vanmiddag misschien.
 |
| 98F = 36,7C en 105F = 40,6C |
We hebben plek 30, aan de rotswand en dat is een megagrote plek, maar ook megaschuin. Met alle blokken die we hebben aan de voorkant eronder, loop je binnen nog tegen een berg op.
We beginnen meteen spullen te verzamelen, alles om het zo slow motion mogelijk te doen, want met 40⁰ is het vooral binnen niet te harden. Gelukkig staat de picknicktafel onder een afdak en hebben we enige schaduw. We hebben stroom, dus zouden we de airco aan kunnen zetten, ware het niet dat die het niet doet. Hij blaast wel lucht, maar die is nauwelijks kouder dan buiten, dus die zetten we na een poos maar uit. Wel zo rustig. Tussen de puinhopen eten we een boterham. Daarna weer door en als we denken alles ingepakt te hebben behalve wat we nog nodig hebben -wat lastig is omat we hier morgen nog ontbijten, dan nog de hele dadg met de auto gaan en overmorgen ook- gaan we douchen.
De douches hier zijn prima, alleen is er geen wastafel en/of spiegel, dus föhn ik mijn haar maar in de camper. Heel bijzonder dat de föhn ongeveer even warm is als de binnentemperatuur 😂
We hebben geen puf meer om op pad te gaan in welke vorm dan ook en als ik de camper schoongemaakt heb, ploffen we neer op de stoelen, die pas op het laatst ingepakt zullen worden en genieten van een welverdiend biertje. We schuiven wat met de schaduw mee en proberen te bedenken hoe we het binnen het "koelst" kunnen krijgen. Het waait inmiddels aardig, dus alle ramen staan open.
Het eten is zeer simpel: de restanten vlees met aardappelsalade en komkommer en tomaatjes erbij. Geen dressing meer vandaag, die is al ingepakt. De boiler doet er niet zo lang over als anders om op te warmen. Het is vast al aardig warm in de tank.
Ik schrijf het verslag buiten en zoek een nieuw boek. We gaan proberen zo laat mogelijk naar bed te gaan in de hoop dat het nog wat afkoelt. Nu het donker wordt, komen er sterren en Jan waagt nog een poging om weer sterren te fotograferen. Het is eigenlijk niet donker genoeg, maar het is wel leuk om ermee bezig te zijn en om de tijd te doden.
Met tegenzin vertrekken we naar het veel te hete bed. Helaas doet de airco het nog steeds niet, ook niet nadat Jan het filter schoongemaakt heeft.
Gereden: 177 km