Goed geslapen met 1 deken die net genoeg was. Bij het opstaan even de kachel aan, want dat is toch wel prettig.
Als ik aan tafel ga zitten, zie ik in de verte in het weitje 2 herten liggen. We pakken de camera's en gaan ernaartoe. Brr, koud aan de handen, maar wat is het leuk opstaan zo. In het weitje erachter, waar de paarden staan, loopt een hele kudde. Niet dezelfde van gisteren, want hier zijn ook jongere dieren bij. Voor het wild krijgt deze camping in elk geval sterren.
Na het dumpen en vullen, wat nogal even duurt, vertrekken we om 08.50 uur onder een strakblauwe hemel richting Escalante. De weg stijgt tussen de naaldbomen van het Dixie NF. Als we dalen staan er aan weerskanten van de weg ontelbaar veel nog kale berkenbomen, of aspen. Hun witte stammen glimmen in de zon. De pas ligt op 2950 m. De vegetatie groeit hier net andersom dan wij vroeger op school geleerd hebben; gemengd, naald en de boomgrens op 1800 m. Die ligt hier sowieso hoger en bovenop de berg stonden loofbomen en lager reden we door naaldbos, gemengd eigenlijk.
We zien alweer herten, al de 4e keer vandaag, want toen we de camping af reden, staken er 2 over naar het weitje waar we ze gistermiddag zagen. Daar waren er al een paar. De herten van nu steken ook over, dus kunnen we ze goed zien. Er zit niemand achter ons, dus kunnen we even rustig stoppen en kijken. Ik ben blij met mijn nieuwe camera, maar er is 1 nadeel. Het duurt erg lang voordat hij een foto heeft opgeslagen en je er dus weer een kunt maken.
 |
| de 3e herten |
 |
| En de 4e herten |
In het Grand Escalante Staircase NM zien we lichte rotsen en diepe dalen. De weg gaat steil naar beneden met 14% daling.
We gaan naar Escalante Petrified Forest SP. Daar is een camping en ook een wandeling die ik thuis al gevonden had. De camping ligt aan een meer en aan de andere kant zijn rood/witte rotsen. Er is nog plek en we mogen kiezen uit 3, 8 of 11 en het wordt 3. Een pull through met picknicktafel onder een afdak en een tentplek op een verhoging. Daar kun je ook leuk je stoeltjes neerzetten. We staan wel scheef, dus achter aan beide kanten 3 omhoog en dan is het zeer acceptabel.
We beginnen met een cup a soupje dat we buiten opeten en gaan naar binnen voor de boterham. We hebben hier bereik en Jan ziet dat het wassen van de Jeep van de week niet is afgeschreven omdat de magneetstrip geblokkeerd is. Dat hadden we al verwacht, maar het werkte wel. $ 5,- verdiend dus, of 10. Daar stond dat het $5,- kostte en in de bankapp $10,- geweigerd.
We maken ons op voor de wandeling die meteen achter onze plek begint: Petrified Wood Trail. Hij begint even pittig omhoog, maar dan valt het mee. Het is een mooie wandeling. We hebben ook een informatieblad met daarop de 14 interessante punten langs de route. Zo is er een balanced rock en zijn de jeneverbes- en pinyonstruiken/bomen hier vaak al 250 - 350 jaar oud.
 |
| Balanced Rock |
Iets over de helft van de trail kun je een aftakking van 1,2 km nemen, die later weer aansluit op de Petrified Wood Trail, de Shining Rainbow Trail. Op de PWT hadden we al een stuk petrified wood, versteend hout, gezien en het blijft bijzonder dat dat ooit een gewone boom is geweest en nu wel een soort edelsteen lijkt.
Langs de SRT ligt veel meer. Dit is echt een steil pad, maar wel heel mooi. We gaan eerst naar beneden en dat betekent dat je later weer naar boven moet. We zijn blij dat we relatief vroeg in de middag gestart zijn, want als we weer op de PWT zijn en bij het laatste punt, 14, begint het opeens erg te waaien. Er komen ook meer wolken.
 |
| Rechtsonder staan wij |
Voor het eten gaat er een entrecote op de bbq die onder het afdak bij de picknicktafel kan staan. Voor mij een maiskolf erbij. De bedoeling was aardappelsalade, maar die ziet er niet heel fijn meer uit, dus wordt het voor Jan het zakje chippen naturel dat we nog ut Chiricahua hadden, komkommersla erbij en dan overleven we het vast wel tot morgen.
De koelkast begint aardig leeg te raken, dus zullen we binnenkort toch een winkel op moeten zoeken. Het is niet waarschijnlijk dat we nog een Walmart tegenkomen.
Na de afwas is het weer helemaal opgeklaard en de laagstaande zon schijnt over het water. We pakken de boeken weer. Wat heerlijk als je zo in een boek kunt duiken. Voor mij deel 9 uit de Erika Fosterserie van Robert Bryndza. Het is hier nu volkomen stil. Vanmiddag reden er nog wel auto's heen en weer en kwamen er nieuwe kampeerders, maar nu, helemaal niks. Heerlijk.
Na 2 afleveringen Chicago Med is de dag voor ons nu echt voorbij.
Gereden: 124 km