Na een goede nacht met 2 dekens, gaat voordat we opstaan eerst even de kachel aan. Jan voelt zich bepaald niet top en dat komt juist vandaag slecht uit. Hopelijk trekt het nog bij, want de bedoeling is dat we om 1 uur op het paard of muildier zitten voor een 3-uursrit de canyon in. We moeten er 3 kwartier van tevoren zijn en het is 20 minuten lopen, maar dat zal nu wel langzamer gaan, dus een half uur. Voor die tijd moeten we wat gegeten hebben. Hele vroege lunch dus. Ergo, we hebben geen haast, maar we staan wel op tijd vandaag.
Gelukkig doet koffie wonderen, want daarna voelt hij zich al een stuk beter en nadat we, nu de temperatuur oploopt met een trui aan nog even buiten zitten lezen, gaat het nog beter.
We proppen er wat te eten in, doen de wandelschoenen aan en met de kleine camera's op zak lopen we richting de coral. De hoop om een halte met de shuttle te kunnen vervliegt meteen als hij langsrijdt als wij eraan komen. Dan maar lopen. Het is 1,3 km, dus wel te doen als we via het fietspad gaan.
Ruim op tijd komen we aan en tekenen zoals gebruikelijk dat zij nergens verantwoordelijk voor zijn en wachten tot ze om half 1 beginnen met het uitdelen van de paarden. Er zijn best veel deelnemers, maar we worden in 3 of 4 groepen per gids verdeeld en dat maakt het overzichtelijk en een stuk leuker. We zijn met gids Quincy met een groep van 9 of 10 in totaal. Het zijn voornamelijk muildieren die ze hier gebruiken en ook wat paarden. Het is hetzelfde bedrijf als in Zion. Daar hebben we ook weleens gereden, met Idse erbij toen, en aan de Noord Rim van de Grand Canyon. Vooral daar zijn muildieren erg geschikt zegt Quincy. Degene die de paarden indeelt vraagt waar we vandaan komen. Nederland. Oh, Sheveningen? Nee, bijna 😂 Jan krijgt een groot muildier: Matt, die aan het begin van zijn carrière voor de wagen liep en pas later onder het zadel is gekomen. Ik krijg Jerry, een Quarter Horse of in elk geval een look a like en ik ben instant verliefd. Ik ben heel blij met hem. Zit prima, is goed aan de hulpen en gelukkig geen strijkplank zoals vaak op dit soort ritten. Prima combi: Jen en Jerry 😂
Als iedereen zit, gaan we wel met z'n allen tegelijk op pad en niet ver op de trail staat Jennica met het fototoestel. Zij was op een grote lichtbruine vooruit gereden en maakt van iedereen apart een foto. Blijkt naderhand $10,- per stuk te zijn. Vanaf daar gaan de groepen uit elkaar lopen.
Het eerste stuk is relatief steil naar beneden. Prachtige uitzichten. Bryce op zijn best met strakblauwe lucht op de achtergrond en wij steeds verder afdalend de canyon in. Ik rijd achter Quincy en een groot deel van de rit zijn we gezellig aan het babbelen. Hij vertelt veel over de omgeving, de paarden/muildieren, de andere locaties, het leven hier; hij komt uit Tropic, het dorp verderop en zijn voorouders kwamen uit Denemarken, ergens halverwege 1800. Zo af en toe stoppen we voor foto's en halverwege maken we een echte stop om de benen te strekken, krijgen we water en er is een sanitaire mogelijkheid. De mevrouw die achter mij rijdt vraagt of we uit Australië komen 😂. Ze zegt ook tegen mij: "You look good on a horse."
 |
| Jerry 😍 |
Na de afwas wordt het rustig en hier wordt het vast niet laat. We wilden vanmiddag nog naar het visitor center voor de wifi, maar tijdens de uren dat de shuttle rijdt, mogen we er niet parkeren omdat we groter dan 23 ft. zijn. Later hadden we echt geen zin meer, dus willen we de wekker vroeg zetten en dan voor de shuttle rijdt, 08.00 uur, daar even van de wifi gebruik maken en dan op tijd rijden voor een lange reisdag.