Hopeloos geslapen. Jan snifte en snufte en snurkte, want die is een beetje verkouden en ik had weer een geval van klaarwakker op het moment dat het licht uitgaat. Ik viel pas tegen 2 uur in slaap. Het was koud vannacht, dus de dikke deken erbij gepakt.
Als we om 8 uur opstaan gaat eerst de kachel even aan. Gelukkig staat de camper al in de zon en ziet het er buiten fantastisch uit. We hoeven vandaag maar een kippeneindje naar Bryce Canyon NP, dus we hebben geen haast. Ik moet nog wel een ei leggen of ik ga douchen in de ontzettend mooie douches hier. Ziet er geweldig uit, maar gistermiddag was het er best koud toen we even gingen kijken en nu is het ochtend, brrr.
Toch maar gaan douchen en het is geweldig. Zou niet misstaan in een goed hotel, alleen is er geen verwarming, maar het blijft tenslotte kamperen. Het mooie is dat de kraan aan de andere kant van de douche zit in de grote ruimte, dus je staat niet een poos onder een koude straal op warm water te wachten. En dan is er ook nog een regendouche en alles geeft goed water. Het geheel is uitgevoerd in prachtige houtlook tegels in iets donkerdere uitvoering dan de foto's aangeven.
Het zonnetje is al aardig en dus kunnen we nog even buiten zitten. Om half 11 vertrekken we na een stop bij het dumpstation.
 |
| Het meest zinloze wildrooster ever |
 |
| Amerika bestaat dit jaar 250 jaar |
Om 11.10 uur parkeren we bij Ruby's Inn, vlak voor het park, en neuzen daar even rond in de winkels. Ik had gezien dat er een country music dinnershow is in de Ebenezer Barn & Grill, maar dat eten ziet er toch wel erg simplistisch uit voor $66,-. Mijn verjaardag vieren we dus maar ergens anders. Ik ben tenslotte ook nog niet jarig.
We hebben site 229 en die ziet er mooier uit dan op de foto van recreation.gov. Rechts op de blokken en dan een boterham eten. Daarna lopen we over de campig naar de shuttle die voor de camping stopt. Voertuigen langer dan 23 ft mogen vanaf hier niet verder het park in. We zien een eekhoorn! Het duurt niet lang tot de shuttle komt en bij Bryce Point stappen we uit. Dit punt ligt op 2530 m. en vanaf hier willen we de Rim Trail lopen.
Je hebt zo vrijwel continue uitzicht op alle moois beneden, wat het Amphitheatre wordt genoemd. Het eerste punt lijkt veel op Rome of Griekse opgravingen. Het heet de Wall of Windows en het lijken inderdaad net grote Romaanse ramen. In eerste instantie staat een groep Aziaten in de weg, zoals het hoort 😉, maar die moeten weer terug naar de bus, dus daar hebben we verder geen last van.
 |
| Wall of Windows |
De Rim Trail is niet vlak, maar ook niet moeilijk. In het begin stijgt hij wat en dat valt niet mee, maar we zitten hier dan ook serieus hoog. We stoppen verschillende keren om van het uitzicht te genieten en pas tegen het eind komen we weer mensen tegen. Dat is bij Inspiration Point.
 |
| Dit gaan we morgen doen |
 |
| In het midden Sinking Ship, maar wel ingezoomd |
 |
| The Cathedral |
 |
| Thor's Hammer |
 |
| Wild! |
Aan het eind willen we nog even langs de coral om te kijken waar we morgen moeten zijn voor het paardrijden. De afslag is bij de Navajo trail. Daar zien we "alweer" een eekhoorn. Een chipmunk deze keer. Een poos gaat het goed, maar het laatste stuk is vanaf deze kant niet duidelijk. We gaan morgen maar vanaf de camping oversteken en dan het fietspad naar de Lodge volgen en vanaf daar is het nog maar een heel klein stukje.
Na de afwas maak ik het verslag af en pak mijn boek. Ik verwacht niet dat het laat wordt vanavond. Toch kijken we nog 2 afleveringen van Chicago Med met ijs erbij. Net als ik denk dat de koelkast het geweldig doet tegenwoordig, zie ik dat het lampje rood is. Bij stil weer 😤. Hij staat toch echt al de hele middag en avond hier en deed het net echt nog. Vreemd.