 |
| Route met de auto |
 |
| Route met de camper |
Een Belangrijke dag vandaag. We gaan de camper halen, dus de vakantie gaat nu echt beginnen. We hebben best weer redelijk geslapen. Na weer een heerlijke douche begeven we ons naar het ontbijt. Door het vele chloor in het water lijkt het wel of je in het zwembad bent. Het ontbijt is een stuk minder dan gisteren. Bovendien komt er een Poolse motorclub en dan staat de ontbijtzaal bol van het geluid. We stellen ons tevreden met wat er is en pakken de auto in.
De eerste stop is 11 minuten verderop, Peggy Sue's Diner in Yermo. We kijken even binnen en vinden het zo leuk dat het jammer is om meteen weer weg te gaan. Een koffie en een lekker glas koude melk dan. Oh en 2 pancakes die we delen. Dat kan allemaal hier (en in Amerika). Connie is onze serveerster en die was dat ook al bij de opening in 1954. Ah, nee, ze is wel op leeftijd, maar zo erg is het nu ook weer niet. De heropening dan, die was in 1987 😉. Ze is heel vriendelijk en staat lekker mee te zingen met de 50's hits. Het blijken flinke pancakes en na ons, ook al was het niet heel uitgebreide ontbijt een serieuze portie. Maar later blijkt dat het geen overbodige luxe was, want de lunch bestond uit een halve banaan ieder.
Wat is het hier leuk. Echt genieten. Een verrassing volgt als ik naar de wc ga. Ik kom de hoek om en zie.... en man bij een pisbak?? Even een mindfuck, want hij is natuurlijk niet echt. Deze diner is nog leuker dan die we in 2020 in Braidwood zagen. Er is ook een nieuwer gedeelte met o.a. een ice cream parlour. Ziet er ook leuk uit.
We hebben een drukke dag, dus we gaan weer verder.
De volgende stop is in Las Vegas. Omdat de nepbatterijen voor mijn fototoestel niks doen en 1 ook erg krap is, gaan we naar B&C Camera. Wel eerst de verkeerde kant op, maar het is voor het goede doel. We rijden langs de achterkant van de Strip met de bekende hotels als Mandalay Bay, Bellagio en Circus Circus, Treasure Island en de Stratosphere Tower.
In de winkel zijn we snel klaar en zetten zeil naar de Skechers Outlet. Dat gaat wat mij betreft niet zo soepel. D.w.z. ik heb tijdgebrek. Het lukt om 1 paar sandalen te scoren, Jan heeft 2 paar schoenen gevonden. Met de gespaarde punten op ons account krijgen we nog $5,- korting, maar de jongen in Nashville was veel creatiever dan deze, dus blijft het bij de $5,-. Al met al geen topvangst hier, maar à la.
Door naar de Walmart in hetzelfde winkelcentrum. Jan heeft thuis een boodschappenlijstje gemaakt, incl. met wat waar in de winkel te vinden is, maar eenmaal in de winkel, om +/- 12 uur, blijkt het lijstje zoek. We putten uit ons geheugen en banjeren door de niet logisch ingedeelde winkel. Met af en toe vragen weten we uiteindelijk vrijwel alles van ons lijstje in de 2 karren te krijgen. We hebben om 13.45 uur een afspraak bij Cruise America, dus we moeten doorwerken, maar de cassière nekt ons. Wat een tempo 😞. Ze doet toch ook zelf weleens boodschappen en dan wil ze toch ook niet een eeuw staan wachten, of wel?
Half 2 proppen we alles in de auto en zetten koers naar Cruise America, 17 mijl verderop. Het stoplicht dat eindeloos, maar dan ook echt eindeloos, op rood staat doet ons de das om. We komen gelukkig maar 4 minuten te laat in Henderson bij Cruise America.
We worden meteen geholpen voor de registratie en zouden een minuut of 10 moeten wachten omdat hij nog niet helemaal schoongemaakt is. Dat alleen is al vreemd, want we hebben bijna een week geleden al een afspraak gemaakt, dus ze zouden moeten weten dat we hem nu mee willen nemen. Het duurt en duurt en Jan zet de auto met de boodschappen maar in de schaduw en daarna duurt het nog een poos.
Bijna 3 kwartier na de inschrijving wordt hij voorgereden. Weer een Florida kenteken. Hij ziet er verder wel netjes uit, ondanks de 91818 mijl die hij gelopen heeft.
We slikken de ergernis in en gooien de boel vanuit de auto in de camper en vertrekken richting benzinepomp. Degene die door Maps aangegeven werd, schuin aan de overkant, blijkt een pomp voor auto's van de gemeente te zijn. Iets verderop zit een 7 Eleven en daar gooien we de Nissan vol. Terug naar de verhuur en via via komen we er aan. Ik prop de auto tussen 2 andere bakbeesten en zie dan dat de returns aan de andere kant moeten. Ik weer achteruit, maar zie verder nergens plek. Ook Jan of de camper zie ik nergens. Heb ik weer. Nog een rondje. Dan zie ik hem lopen en hij vraagt binnen even waar we hem dan moeten zetten. Gewoon voor de deur op een 7 Eleven parkeerplek 😒. Zo gezegd, zo gedaan. Inleveren ging niet zo soepel als we gewend zijn. Er moesten foto's gemaakt worden en rond gelopen en eindelijk is alles goedgekeurd en stappen we samen in de camper.
Nu begint de vakantie echt. Het blijkt een beschaafd exemplaar qua herrie, we hopen dat dat zo blijft, en de weg is bijna een biljartlaken. We rijden eerst naar Bullhead City, om de camper die op 2/8 staat, vol te tanken. Au, dat doet zeer: $190,-
En dan de laatste fase. We hebben alleen coördinaten van de BLM camping bij Oatman. Dat is even puzzelen, maar dan gaan we. Steeds mooier gebied tegemoet.
Het laatste stuk is onduidelijk qua aanwijzingen. We zien langs de weg een aantal campers staan op een "camping-achtig stuk", maar dat is niet wat wij uitgezocht hadden. Een eind verderop keren we en vinden de juiste weg. Route 66 en bij mile marker 21 moeten we rechtsaf. Net op het moment dat we licht wanhopig beginnen te worden, vinden we het.
Het weggetje naar boven is een stuk slechter dan verwacht, maar we redden het. Wat een mooie plek 😍. Uitzicht over de hele vallei en op 1 andere camper in de verte na, helemaal alleen.
Nog even in de actiestand om het bed op te maken en de hoogstnoodzakelijke dingen op zijn plek te zetten. We genieten, ondanks dat we moe zijn. Een biertje en een chippie hebben we wel verdiend. Als Jan nog even buiten is, roept hij mij. Dit moet je zien. We blijken 4 solarlichtjes te hebben van voorgangers. Wat ziet dat er leuk uit.
Aan de andere kant zien we in de verte de lichtjes van de stad. Blij dat wij hier zijn en niet daar. Het is weer gezellig, hoewel we niet weten hoe laat het is. Het zou in Arizona een uur later moeten zijn, maar de telefoons geven, ondanks dat er verbinding is, nog steeds de oude tijd aan. Whatever, dat zien we morgen wel. We genieten nog even van de mooie zonsondergang met zicht over de hele vallei.
Even de generator aan en het restje van de Panda Express opwarmen en we hebben een heerlijke maaltijd.
Na het eten gezellig kletsen, verslag schrijven, een heel klein begin maken met uitpakken en proberen wakker te blijven. Lukt vast weer een beetje beter dan gisteren. Wat is het leven toch mooi op een plek waar niks is.
We hebben het tot een uur of 10 gered. Of 11, dat weten we dus niet. Nog even lezen wordt wel heel even, maar dat geeft niet.
Gereden: auto 260 km
camper 188 km