We ontbijten rustig, ruimen de boel op en om 08.22 uur vertrekken we. Het is weer prachtig weer. Vannacht koelde het flink af, maar nu is het windstil met een blauwe lucht met hier en daar een piepklein wolkje. Even stroom en water eraf en de blokken onder de wielen vandaan en gaan met die banaan.
Als we de 90S oprijden, zien we boven de bergen wolken hangen 😒. Het landschap verandert langs de 80E. Het is hier veel groener met bomen. Het is maar een klein stukje, de bomen, dan weer de lage high desert begroeiing, maar wel groen. Op de splitsing naar de 82 is een Border Patrol checkpoint. Het is al het 2e dat we zien en ook het 2e dat dicht is. Zeker niet zo belangrijk wat er aan de grens gebeurt. We zitten hier toch niet heel veel mijlen van de Mexicaanse grens.
De eerste stop vandaag is bij Boothill Graveyard in Tombstone. Toen we in 2014 in het dorp waren, in de regentijd, hebben we wel het dorp gezien, maar we kregen een giga bui en de Gunfight at the OK Corral ging toen niet door en Boothill was ook niet aantrekkelijk meer, dus dat gaat in de herkansing.
We zijn er precies om 9 uur en er staan een paar auto's op de parkeerplaats. Er staat een flinke en ook best onaangename wind. De toegang is $6,- p.p. Er zijn 250 graven en bij een hoop graven staat een kleine toelichting in de folder. Dat maakt het extra leuk. Zo was Dutch Annie een prostituee en hoerenmadam en toen ze in 1883 overleed, werd haar begrafenis bijgewoond door 1000 belangstellenden. Ben Scott en Al Bennett waren voermannen en zijn in 1883 door Indianen in een hinderlaag geleid. En gedood dus. George Johnson is in 1882 opgehangen, onterecht, nadat hij een paard gekocht had te goeder trouw, maar het bleek heling te zijn en hij wist van niks. We hebben helaas net de graven van de Gunfight at the OK Corral gemist, maar je kunt niet alles hebben. In de begin jaren 1880 was het behoorlijk link in Tombstone, want de meeste graven zijn uit de jaren 1881 - 1884.
We vinden het erg leuk, maar een klein uurtje later zitten we alweer in de auto, lekker warm, want de wind was best koud, op weg naar Erie St., Lovell. Dit is de enige straat in Lovell die door vrijwilligers helemaal in jaren 50 stijl gerestaureerd wordt. Er staan veel oude auto's, de gevels zijn oud en in de etalages staan jaren 50 items. Het is een werk in uitvoering, want het is nog niet klaar. Omdat het maar een klein stukje is, zijn we hier ook niet lang bezig, maar het is wel heel leuk.
We geven Miss Google opdracht om ons naar Chiricahua NM te loodsen. Dat is niet haar beste prestatie 😒. We zijn bij Bisbee en ze stuurt ons weer terug naar Tombstone om daar af te slaan en via Gleeson naar de 191 te gaan. Onnodig omrijden volgens mij. Ik sluit niet uit dat we zeker 20 mijl teveel gereden hebben. Op onze kaart uit 2006 staat dat Gleeson aan een onverharde weg ligt, dus we houden ons hart vast, maar er is niks mis met de weg. In tegenstelling tot de 191 die vreselijk hobbelt.
De bergen in de verte, waar Chiricahua ligt, komen steeds dichterbij. Het park blijkt gratis te zijn. Het is mij niet duidelijk of dit altijd is, of alleen vandaag. Beetje tegenstrijdige info bij de ingang en het visitor center. Op de camping, die vol is, hebben we plek 6 gereserveerd. We hebben het naar ons zin, want dit is terrein dat we heel mooi vinden. 6 blijkt een grote, met achter de RV plaats een tentplek en grenzend aan een droge stroom. En aan de overkant, best ver helaas, zien we chipmunks!
Nadat we met een uitsmijter geluncht hebben, rijden we terug naar het visitor center. Dat is niet zo groot. Ze hebben er mooi Native keramiek, maar dat is wel erg aan de prijs, dus dat slaan we over. Wel kopen we een blikje Medicine of the People lippenbalsem.
We gaan even buiten zitten lezen, maar de zon is regelmatig weg en wij zijn nu eenmaal watjes, dus na een poosje verkassen we naar binnen. Jan leest verder en ik stort me op een nieuwe playlist.
Tegen vieren trekken we de wandelschoenen aan en gaan voor een makkelijke wandeling. We gaan naar de Silver Spur Meadow en doen het verlengde waar de parkeerplaats voor de Bonita Creek Loop (+0,2 mijl). In het visitor center leerden we dat er in dit park coatimundi's leven. Dit zijn dieren uit Zuid Amerika die hiereen geëmigreerd zijn. Die willen we graag zien en in theorie, maar dat is heel erg in theorie, zouden we ze bij de Silver Spur Meadow in de bomen kunnen zien. Ze leven in groepen van een stuk of 10. Spoiler: geen een gezien 😭.
Wat ons ook hooglijk verbaasde is dat er nog een dier uit Zuid Amerika is overgekomen, nl. de jaguar. Die zul je helemaal zelden of nooit tegenkomen.
 |
| Foto NPS The Coati, or Coatimundi (Nasua nasua) is fairly common within the Chiricahua Mountains. During the fall and winter, bands of coatis are often spotted at lower elevations, around Silver Spur Meadow and the Bonita Canyon Campground. Coatis are very social animals, and the females and their young often group together to forage. The males are usually solitary. Coatis, unlike their cousins the ringtail and the racoon, are diurnal, which means they are active during the day. |
Maar, we gaan op pad en al vrij snel nadat we de camping verlaten hebben, zien we een white tail deer. Dat is een mooi begin en dat geeft de burger moed.
We lopen door een bos en wat later komen we bij een min of meer open vlakte, de Silver Spur Meadow, de naam zegt het al. Hier staat een cabin uit de jaren 1880. Regelmatig omhoog kijkend, maar niet steeds, want dan ga je op je gezicht over de stenen op het pad, lopen we verder naar de Faraway Ranch. Het wordt donkerder en wat lastig foto's maken, want ik ken nog niet alle instellingen op mijn camera.
De Faraway Ranch is van het Zweedse echtpaar Erickson geweest in de jaren 1880. In 1920 is het een guest ranch geworden en kon je er voor $2,50 per nacht slapen. De naam komt van de kinderen Erickson die klaagden: “so god-awful far away from everything.” Hierachter loopt het pad naar de Bonita Creek Trail, maar daar is het minder interessant. De echte trail, een loop, slaan we over. Het is een rolstoeltoegankelijk pad van 0,3 mijl. We keren om en lopen dezelfde weg terug, maar behalve nog 1 hert, zien we verder niks interessants.
Toch was het een lekker loopje en 1 uur en 45 minuten en 6,29 km later, zijn we terug bij de camper, waar we genieten van een biertje.
Ik begin met het verslag en niet veel later is het tijd om eten te maken. Kip van de bbq met (te) oude kruiden die we van huis meegenomen hadden, aardappelsalade en sla. De kruiden hebben we dus ook maar meteen weggekiept.
Nu is het wachten tot de boiler klaar is en we af kunnen wassen. Ik hoop straks nog fut te hebben om de foto's over te zetten. Wie weet hebben we morgen ergens bereik en kan ik weer een teken van leven geven.
Ik zet de foto's over, maar als ik de laptop dichtklap, blijkt dat ze niet op mijn telefoon staan 😤. Ik ga het niet nog een keer doen. Jan komt dolenthousiast uit de douche. Voor het eerst deze reis in de camper gedoucht. Ik ga na hem en snap het helemaal. Goed op temperatuur te krijgen en wat een sterke straal. Hadden we thuis maar zo'n douche.
We vlijen ons met laptop en ijs op bed en kijken maar liefst 2 afleveringen van Chicago Fire voor het licht uit gaat.
Gereden: 235 km